ولى اينها ( همه ) فقط براى بشارت و اطمينان خاطر شماست و گرنه پيروزى تنها از جانب خداوند تواناى حكيم است . بدين معنا كه او ( خداوند ) خدايى است توانا كه كسى بر او غلبه نتواند كرد و او را شكست نتواند داد و او دانايى است كه در پيروزى و در درماندگى بر اساس مصلحت عمل مىكند . خود چنين مىكند نه نفرات و تجهيزات و نه فرشتگان و فقط اوست كه آنها را مدد و يارى مىرساند و نويد و وعده مىدهد و نيرو به دل‌هاى آنان مىرساند . نتيجه : تعليم قرآن عظيم در چارچوب پناه بردن به سوى خداوند سبحان فقط در كارهايى خارج از فهم و قدرت بشرى محدود نمىشود ، بلكه حتّى در مواردى كه همهء وسايل و اسباب‌هاى مادّى نيز آماده باشد باز براى يك مسلمان جايز نمىداند كه به آن وسيله‌ها بدون در نظر گرفتن سبب‌ساز و به وجود آورنده اكتفا كند و آرام گيرد . آرى ، بر اوست كه آن‌چه از اسباب و وسايلى كه در اختيار او به وديعت نهاده شده فراهم آورد و هرگز هيچ يك از آنها را بيهوده و استفاده نشده رها نكند و با وجود اين ، واجب و لازم است كه تأمّل و ديد خود را به سوى فراهم آورندهء سبب‌ها و آسان كنندهء كارهاى دشوار بيفكند . اينك به گفتار سرور عابدان در صحيفه مبارك سجّاديه - صوات اللَّه عليه - نظر كنيم كه مىفرمايد : اللّهمَّ إنّك كَلَّفْتَني مِنْ نَفْسي ما أَنْتَ امْلَكُ بهِ منّي ؛ بار خدايا ! تو به آن‌چه كه مرا تكليف فرموده‌اى از نفس من بيش‌تر به آن تسلّط دارى . و امّا طلب و كمك خواستن از صاحبان ضريح‌ها و قبور در مداواى